dementie hulpmiddel herinneringsboom familieboom levensboom

Het is alweer 4 maanden geleden dat mijn ouders samen van de trap vielen…

Of dat denken we tenminste. Mijn moeder (70) was door de ziekte van Parkinson al een tijdje in de war en wist niet meer wat er was gebeurd. En mijn vader (74) is akelig terecht gekomen waardoor hij zijn bewustzijn eventjes heeft verloren. Nadat mijn vader uit het ziekenhuis kwam ging mijn moeder er in voor degelijk onderzoek. Ze was behoorlijk in de war en had last van wanen. Ze dacht dat mensen in huis waren en dat er dingen werden gestolen etc. Ze kreeg de uitslag Parkinson-psychose.
Met medicijnen is ze er weer bovenop gekomen en ze is gerevalideerd in twee verpleegtehuizen. Wat haar ontzettend heeft geholpen is de OnceUponaTree die ze eerder dit jaar voor haar verjaardag van mij en mijn twee zussen kreeg. De foto’s van haar gezin, haar zussen en broers, haar ouders en vrienden en natuurlijk haar man hielpen uiteraard een beetje tegen de eenzaamheid. Maar vooral was het goed om haar herinneringen op te halen met de foto’s in de boom. Geweldig was dat, om haar weer verhalen te horen vertellen. Ook de verpleging was erg onder de indruk en vond de boom zo ontzettend mooi en handig. Na meer dan tien weken is mijn moeder weer thuis. Het is best spannend, vooral voor mijn vader. Hij had een tijd respijt van zijn zware taak als mantelzorger. Het huis is verbouwd en ze slapen nu beneden in wat eerst de garage was. Zodat ze niet meer van de trap kunnen vallen. De boom krijgt in de nieuwe slaapkamer weer een mooi plekje…
Aafke van Sprundel (42), Amsterdam
Bijgevoegd mijn moeder in het verpleegtehuis bij de OnceUponaTree. Twee fotootjes zijn verdwenen. Die kon ze niet meer vinden. Eén van de problemen met Parkinson psychose.